Tijdens mijn reizen door Australië ben ik verliefd geworden op de kookaburra. De vogel staat voor mij symbool voor eindeloos reizen, innerlijke rust en realiseren van dromen.  Het geluid van een kookaburra klinkt soms als een spottende lach en is vrolijk,  dit geluid valt niet te missen.  
Kookaburra’s, formeel bekend als Dacelo novaeguineae, ze zijn lid van de ijsvogel familie en inheems in de bossen van Zuid-en Oost-Australië. 

Kookaburra’s zijn langlevende vogels met een levensverwachting van maximaal 20 jaar.  Ze vormen grote sociale koppels met vaak ook meerdere generaties kinderen. Het is niet ongewoon voor oudere broers en zussen om om te kijken naar de jongere generatie voor een aantal jaar voordat ze zelf een partner hebben. De families wonen samen op een vaste locatie in het bos. De luide roep van kookaburra dient zowel als een methode van communicatie en als een manier om te laten weten dat de ruimte niet beschikbaar is voor kolonisatie door andere vogels.